Everyday is Vacation -~

 

 

 

 

ต่อไปนี้เป็นรีวิวค่ะ(เกริ่นน้อยจัง 55 )...เป็นการดูละครเวทีครั้งแรกของป่านด้วยรีวิวออกมาดีไม่ดีอย่างไรก็ขออภัยด้วยนะคะ

 

ละครเรื่องนี้ชื่อเรื่องก็ปะยี่ห้อแล้วว่าเครียดแน่ๆ แต่ก็ไม่เครียดเสียซะทีเดียวค่ะเพราะในเรื่องก็ยังมีมุกตลกพอให้เราขำขันอยู่บ้างในช่วงครึ่งแรก …ขำบ้างไม่ขำบ้างก็ว่ากันไป 555 มีตัวละครที่สร้างสีสันให้กับเนื้อเรื่องบ้าง โดยเฉพาะคุณนายลิลลี่ มอร์ทาร์ค่ะเป็นเจ้าของมุกในครึ่งแรกแทบจะหมดเลยตัวละครพูดจาตะกุกตะกักกันบ้างเล็กน้อยค่ะทำให้อรรถรสการดูลดลงไปบ้าง มีช่วงที่น่าเบื่อไปบ้างแต่เนื้อเรื่องก็ยังน่าติดตามในขณะที่ป่านดูป่านก็คิดตามไปด้วยว่าสรุปแล้วตัวละครทั้งหมดจะเป็นอย่างไรต่อไป พอครึ่งหลังเรารู้สึกว่าแปปเดียวเองอ่า... เสียดายเล็กน้อย เพราะช่วงครึ่งหลังเราว่ามันส์มากๆ >w< ครึ่งหลังทั้งหมดจะเป็นซีนอารมณ์หมดเลย ดูแล้วนั่งกุมหัว มีช่วงที่ป่านสมาธิหลุดจากการดูไปบ้างค่ะแต่ยังพอตามๆไปได้บ้าง ป่านคิดว่าช่วงครึ่งหลังเนี่ยแหละไคล์แม็กเพราะมันเป็นการบอกถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวละครหลังจากเกิดเหตุการณ์สำคัญ และนำไปสู่จุดจบของเรื่องที่ป่าน บอกตามตรงว่าเหนือความคาดหมายไปนิดหน่อยค่ะ = = 

ช่วงแรกๆเราจะรู้สึกpowerครูแคเรนสู้คนที่เล่นเป็นครูโดบี้ไม่ได้เลยง่ะ อาจจะเป็นเพราะว่าไม่เล่นฉากอารมณ์หรือมีบุคลิกที่ชัดเจนแบบครูโดบี้หรือแมรี่ก็เป็นได้ แต่พอครึ่งหลังเราชอบครูแคเรนมากๆ เพราะเล่นได้นิ่งได้แบบเย็นชาเย็นเยียบ เหมือนคนหมดอาลัยจริงๆ บอกไม่ถูกเหมือนกันแต่เราอินเราชอบอ่ะ...กลายเป็นตัวละครที่พลิกขึ้นมาทำให้เราชอบเป็นอันดับต้นๆได้ในตอนจบเรื่อง...ต่อไปนี้เราจะพูดถึงตัวละครแต่ละครตัวค่ะ

ครูแคเรน เป็นตัวละครซึ่งมีความขัดแย้งกับแมรี่ซึ่งเป็นนักเรียนที่ถูกส่งให้มาศึกษาที่โรงเรียนของตัวเอง เป็นคุณครูที่พยามจะอบรมสั่งสอนแมรี่ให้ดีขึ้น แต่การทำโทษแมรี่ของครูแคเรนก็ไม่ช่วยอะไร จนสุดท้ายก็ถูกแมรี่กล่าวหาว่าคุณครูแคเรนมีความสัมพันธ์ลับๆกับครูมาร์ธา โดบี้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของตนเองและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนกันมา ทั้งๆที่ความจริงตัวคุณครูแคเรนเองนั้นก็มีคนรักอยู่แล้ว...และไม่ได้คิดอะไรกับครูโดบี้แม้แต่น้อย โดยส่วนตัวป่านยังไม่รู้สึกถึงการมีบทบาทของครูแคเรนเท่าไหร่ในช่วงครึ่งแรก แต่ความจริงก็ร่วมดำเนินเรื่องไปด้วยในทุกฉากนะ...แต่พอช่วงครึ่งสุดท้ายซึ่งเป็นซีนอารมณ์และมีครูแคเรนเป็นตัวละครหลักในการดำเนินเรื่องไป รู้สึกถึงpowerที่มากขึ้น อารมณ์ของเนื้อเรื่องที่ทำให้เราอินไปกับตัวละครตัวนี้ได้ค่ะ

มาร์ธา โดบี้ เป็นตัวละครที่ป่านชอบที่สุดในเรื่องเลยค่ะ เป็นเพื่อนสนิทของครูแคเรนมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ เก็บเงินจนสามารถซื้อที่สร้างโรงเรียนร่วมกันมาได้ เป็นผู้หญิงแกร่ง เข้มแข็ง แล้วก็สู้คนด้วยที่สำคัญแอบรักครูแคเรนมานานแล้ว และรู้สึกอารมณ์ไม่ดีทุกๆครั้งที่เจอโจเซฟคนรักของครูแคเรน ยิ่งพอได้ยินว่าทั้งคู่จะแต่งงานกันก็ยิ่งรู้สึกแย่ เป็นคนที่ใช้powerมากที่สุดน่าจะพอๆกับแมรี่เลยก็ว่าได้ค่ะ เล่นจนป่านนึกว่าดูครูโดบี้อยู่จริงๆรู้สึกว่าเล่นให้เราอินตามไปในทุกๆฉากที่ตัวละครตัวนี้ปรากฏเข้ามาในเนื้อเรื่องค่ะ ส่วนตัวแล้วป่านว่าเป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดด้วย และคิดว่าคนที่ไปดูก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน พูดตรงๆชอบเวลาครูโดบี้เล่นคู่กะคุณนายลิลลี่ที่เป็นน้าในฉากที่ทะเลาะกันจนนำไปสู่ปมของเรื่องมากๆค่ะ power ดีทั้งคู่ เราดูยังแอบขนลุกเบาๆ พี่เขาเล่นแล้วสื่ออารมณ์ได้ดีมากๆค่ะ แต่เราแอบซูมหน้าครูโดบี้เวลาแกเล่นซีนโมโหเรารู้สึกว่าหน้าครูโดบี้แปลกๆมันหงิกเลยอ้ะ อธิบายไม่ถูก...

โจเซฟ คาร์ดิน เป็นตัวละครซึ่งเป็นคนรักของครูแคเรน เป็นหมอแล้วก็เป็นญาติห่างๆของแมรี่ค่ะ รักครูแคเรนมากเหมือนกันแต่ก็เจ้าชู้ด้วย จะควบสองครูแคเรนกะครูโดบี้ค่ะ พอหลังจากเกิดปมของเรื่องก็ดูเหมือนจะอยู่เคียงข้างครูแคเรนมาเสมอ แต่สุดท้ายก็ยังคลางแคลงใจในตัวคนรักอยู่ดี เป็นตัวละครที่มีส่วนดีอยู่บ้างแต่ทำไมไม่ชอบเอาเสียเลยก็ไม่รู้ 555 @^@ พี่คนที่เล่นเป็นหมอโจเราดูแล้วแอบขัดๆเล็กน้อยค่ะ คือพี่เดินค้อมหลังตลอดเรื่องเลยง่ะ ดูไม่สง่าผ่าเผย ..เหมือนเป็นหมอเลย แต่ก็พลังดีค่ะ ดูแล้วอินว่านี่คือหมอโจเซฟ ท่าทางคำพูด น้ำเสียงก็สุดยอดค่ะ ...เสียงพี่หล่อมากอ่ะ 555

คุณนายลิลลี่ มอร์ธาร์ เป็นตัวละครที่เป็นน้าของครูโดบี้ค่ะ สอนอยู่ในโรงเรียนของครูแคเรนกะครูโดบี้ด้วย แต่ก็เป็นตัวละครที่สร้างความรำคาญให้กับตัวละครอื่นๆเสมอ จนครูโดบี้ก็อยากจะส่งน้าคนนี้ไปลอนดอนเสีย แถมเป็นคนหลุดปากออกมาระหว่างทะเลาะกับครูโดบี้ว่าครูโดบี้ความจริงแล้วรักครูแคเรนจนนักเรียนมาได้ยินเข้าอีกต่างหาก แถมในช่วงครึ่งเรื่องสุดท้ายตัวเองก็หนีหายทั้งๆที่ความจริงครูโดบี้ส่งจดหมายไปหาให้มาช่วยเป็นพยานในศาลหลังจากมีเรื่องฟ้องร้องกัน แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ไม่ยอมมาศาลทำให้ฝั่งครูโดบี้กับครูแคเรนแพ้คดี และสุดท้ายครูโดบี้กับครูแคเรนก็โดนสังคมรอบข้างต่อต้าน เป็นตัวละครที่ชอบในช่วงแรกแต่เกลียดในช่วงหลังง่ะ หลานตัวเองแท้ๆไม่ยอมช่วย...=3= เปิดเรื่องมาก็ฮาค่ะ เหมามุกมาเก็บไว้คนเดียว 555 แต่พอครึ่งหลังก็เป็นเช่นนั้นตามที่เล่า พี่ที่เล่นเป็นคุณนายลิลลี่พลังดีค่ะ น้ำเสียงท่าทางนี่ก็ให้มาก เหมือนน้าที่อายุมากหน่อย ดูโอเวอร์แอคติ้งตลอดศกตามประสาคนเคยเป็นนักแสดง ชอบเวลาที่เข้าคู่กะครูโดบี้ค่ะ เล่นได้สอดคล้องเหมือนน้ากับหลานที่ปัญหากันจริงๆ

คุณนาย ย่าของแมรี่ค่ะ เป็นตัวละคนที่ตามใจหลานจนกลายเป็นเด็กโดนสปอยด์ ตำหนิหลานบ้างแต่ก็ยังเชื่อใจและรักหลานของตัวเองมากกว่าจะมองเห็นว่าความจริงแล้วนิสัยของหลานตัวเองเป็นอย่างไร พอยิ่งรู้เรื่องครูแคเรน ด้วยความที่เป็นห่วงหลานและเพื่อนๆของหลานก็ทำให้ตัวเองกระจายเรื่องของครูแคเรนออกไปทำให้เหล่าผู้ปกครองของเด็กนักเรียนไม่มีใครอยากจะส่งลูกหลานกลับไปเรียนที่โรงเรียนของครูแคเรน =w= รวมถึงทำให้ผู้คนรอบข้างพากันรังเกียจครูแคเรนกับครูโดบี้ แต่พอสุดท้ายแล้วตัวละครตัวนี้ก็รู้ความจริงว่าเรื่องทั้งหมดเป็นสิ่งที่หลานสาวตัวเองกุขึ้นค่ะ พอมีโอกาสได้ไถ่โทษก็กลับสายไปเสียแล้ว... ซ้ำทับพอรู้ความจริงกลับไม่โทษหลานสาวตัวเองเลยแม้แต่นิด แต่กลับบอกว่าเป็นความผิดของตัวเองทั้งหมด ...ปกป้องหลานสาวของตัวเองจนวิสุดท้ายจริงๆ = = บทคุณนายทิลฟอร์ด เป็นคุณย่าที่นอกจากจะต้องดูเป็นผู้หญิงที่อายุมากแล้วก็ยังต้องดูน่าเกรงขามในระดับหนึ่งด้วย พี่คนที่เล่นเป็นคุณย่าทำได้ดีค่ะ ทั้งท่าทางบุคลิก น้ำเสียงเนี่ยให้บทคุณย่ามากๆ ทุกองค์ประกอบส่งบทคุณย่าให้ดูสมจริงสุดๆ แล้ววันนั้นเราก็ได้ยินว่ามีคนชมถึงบทคุณย่าว่าเล่นได้ดีมากๆหลายคนด้วย ^^

แมรี่ ทิลฟอร์ด  แมรี่โดนส่งมาที่โรงเรียนของครูแคเรน มีปัญหากับครูแคเรนบ่อยครั้ง ฝ่าฝืนกฎระเบียบของเรียนและเรื่องชอบโกหก เพราะตัวเองเป็นเด็กเอาแต่ใจ โดนคุณย่าสปอยด์มาตลอด หยิ่งทะนงตัว อยากได้อะไรก็ต้องได้ โมโหร้าย ข่มขู่ ไถ่เงินเพื่อนด้วยอีกต่างหาก... = =a พอหลังจากโดนครูแคเรนสั่ง(ทำโทษ)ห้ามออกไปไหนทำให้แมรี่โกรธครูแคเรนเอามากๆ ยิ่งได้รู้เรื่องที่เพื่อนตัวเองได้ยินมาว่าครูโดบี้นั้นชอบคู่แคเรน พอตัวเองหนีกลับบ้านได้ก็เอาเรื่องนี้ไปเล่าให้คุณย่าฟังพร้อมเพิ่มเรื่องเข้าไปอีกโดยการบอกว่าตนเคยเห็นครูโดบี้กับครูแคเรนจูบกันหรือมีเสียงประหลาดดังมากจากห้องครูแคเรนตอนดึก(อั้ยย่ะ) ทั้งที่ความจริงไม่เคยมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น ที่ต้องสร้างเรื่องเพราะตนไม่อยากจะกลับไปที่โรงเรียนของครูแคเรนอีก เป็นตัวละครขวัญใจแม่ค้าผลไม้ที่ตลาดอตก.จริงๆค่ะ เล่นได้น่าหมั่นไส้สุดๆ เราอินเอามากๆเลยแหละ 555 *สารภาพ* ต้องทำตัวน่ารักเวลาอยู่กับคุณย่าหรือแม้กระทั่งแกล้งว่าตัวเองหัวใจวาย โมโหร้าย ข่มขู่เพื่อนนักเรียนด้วยกัน โหหห สุดจะบรรยายง่ะ แต่ก็น่ากลัวมากๆเวลาแมรี่แผดเสียงร้ายกาจดังมากอ่ะ พลังเยอะดีค่ะ ท่าทางก็ให้มากๆ 555 เป็นตัวละครที่เราอยากจะรู้ความเป็นไปที่สุดเลยล่ะ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่โผล่มาเลยในช่วงครึ่งหลังอ่า...-3-  แต่ก็พอจะเดาต่อได้บ้างจากเหตุการณ์ในช่วงท้ายสุดค่ะ (แต่เดาผิดเดาถูกก็ค่อยว่ากันอีกที แฮร่..)

เหมือนท้ายที่สุดแล้วเราก็ไม่ได้ตอนจบที่เป็นสูตรสำเร็จค่ะ ทั้งๆที่เรามาดูด้วยความรู้สึกคาดหวังว่าเราจะได้บทสรุปแบบสูตรสำเร็จแต่ความจริงแล้วไม่ใช่ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้จบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้งหรือได้ข้อคิดแบบทำดีได้ดีทำชั้วได้ชั่ว แต่เรากลับชอบตอนจบที่เป็นแบบนี้มากกว่าคือให้เราคิดต่อว่าสรุปแล้วครูแคเรนรู้สึกเช่นไรกันแน่และเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นเช่นไร ตอนที่จบป่านยังเบบ “อ้าว..จบแล้วเหรอเนี่ย” 555 ยังสนุกยังอยากลุ้นต่ออยู่เลยอ่ะ สนุกมากๆจนวิสุดท้ายจริงๆค่ะ ^^ ถือว่าเป็นการดูละครที่เวทีครั้งแรกที่ทั้งสนุกทั้งลุ้นทั้งประทับใจค่ะ ชอบมากๆเลยทีเดียวล่ะ >w

 

พึ่งเคยดูแล้วก็รีวิวละครเวทีค่ะ ปกติไม่ค่อยถนัดเขียนรีวิวค่ะเพราะเรามักเรียบเรียงอะไรไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ แต่เราก็อยากเขียน 5555 ถ้าถูกใจไม่ถูกใจหรืออะไรที่ป่านสมควรแก้ไขก็บอกกันได้เนอะ แฮะๆ ขอบคุณมากๆค่ะที่อ่านป่านเพลิ่มจนจบ *โค้งงามๆ*

 



ยังเหลือเปิดการแสดงอีกหนึ่งเรื่องชื่อเรื่องผู้หญิง(เอาอยู่) สามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ (FB : http://www.facebook.com/KornJob2555 ) ใครที่พลาด อย่าลืมไปดูเรื่องสุดท้ายกันนะ ^^